A może by tak zacząć przewrotnie dla kogo nie jest wilczak?
Z pewnością nie jest to pies dla osób wiecznie zapracowanych i zabieganych, które tego stanu rzeczy nie chcą zmienić. Nie jest on również dobrym wyborem dla osób, które przywiązują wagę do dóbr materialnych, a w życiu cenią spokój i przewidywalność.
A wiec dla kogo wilczak?
Dla pasjonatów-wywrotowców ;) nie bojących się przewrócić swoje dotychczasowe życie o 180 stopni. Dla osób które rozumieją i akceptują fakt, że szczeniak wilczaka w domu to prawie zawsze jest armagedon- pogryzione ręce ostrymi jak igły ząbkami, zniszczone przedmioty ot tak, wiecznie zasikane podłogi. To pies dla osób lubiących wyzwania, dużą ilość pracy z psem przynajmniej przez pierwsze lata, potem jest już bardziej z górki, choć istnieje powiedzenie wśród wilczakowców "nie chwal dnia przed zachodem słońca ani wilczaka przed skończeniem 15 roku życia" :) Początek życia z wilczakiem to nieustanna kontrola (minimalizowanie są w ten sposób straty materialne), kombinowanie jak wypełnić czas miedzy jedna drzemką małej bestii a drugą (i niekoniecznie chodzi tu o sprawy oczywiste jak spacery) i przede wszystkim kontynuacja socjalizacji prowadzonej przez hodowcę i stopniowe poszerzanie jej o nowe bodźce.
Fakt że pomysłowością (często destrukcyjną) wilczaki biją chyba wszystkie inne rasy, jest z jednej strony świetnym sposobem na utrzymanie dobrej kondycji intelektualnej właściciela, z drugiej strony może okazać się utrapieniem nie do przejścia. Inne powiedzenie z którym również trudno się nie zgodzić to to, że wilczaki uczą pokory. Dlatego zastanów się 1000 razy zanim zdecydujesz się na psa tej rasy. Nie licz na to, że trafisz na tzw. "egzemplarz demo" tylko czytaj (linki do przydatnych stron poniżej), podglądaj i rozmawiaj z przewodnikami tych psów i nastaw się na najgorsze- być może miło się zaskoczysz.
Nie dziw się również, że hodowcy będą zadawać Ci milion pytań, czasem osobistych- intencją jest uświadamianie, że to trudna i wymagająca rasa, tak żeby obie strony mogły uniknąć rozczarowań- i nie chodzi mi bynajmniej o rozczarowanie hodowcy a szczeniaczka, który szybko przywiązuje się do nowego "stada". Wilczaki to psy bardzo emocjonalne, źle znoszą rozłąkę, bardzo powszechny jest lęk separacyjny u psów tej rasy. Pracujesz zdalnie w domu lub któryś z członków rodziny jest ciągle w domu? Świetnie! ale pamiętaj, że nie zwalnia Cie to z obowiązku nauki zostawania psiaka samego- nigdy nie wiesz kiedy może Wam się to przydać.
Słyszałeś że wilczaki nie akceptują po okresie dojrzewania osobników tej samej płci i nie chce Ci się w to wierzyć? lepiej uwierz, bo znakomita większość psów będzie witała z podniesionymi wargami innego samca, a suki inne suki plus kastratów (wyjątek mogą stanowić psy wychowywane razem, albo nieliczne inne przypadki, które mogę policzyć na palcach jednej ręki).
Nadal to czytasz i zastanawiasz się wobec tego dlaczego ktokolwiek o zdrowych zmysłach decyduje się na wilczaka?
Nie będę się rozpisywać. Dla nas wilczaki są wymarzonymi przyjaciółmi, piekielnie inteligentnymi, uwielbiającymi wielogodzinne włóczęgi (tak jak my), pięknymi i fascynującymi a dom bez nich nie byłby już naszym domem.
LINKI:
https://www.facebook.com/groups/wilczak.czechoslowacki/ (obowiązkowo do przeczytania przypięty poradnik :)
.